Zastrzyk milgamma
Facebook Instagram

Zastrzyk milgamma

Witaminy z grupy B są niezbędne w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego. Ich niedobory mogą przyjmować formę poważnych schorzeń. Preparat milgamma to środek, który stanowi mieszaninę witamin z grupy B – tiaminy, pirydoksyny i cyjanokobalaminy. Zastrzyki domięśniowe pozwalają w najszybszy sposób uzupełnić ich niedobory. Ta forma suplementacji jest szczególnie wskazana dla osób cierpiących na choroby układu nerwowego takie jak: zapalenia nerwów, neuralgie czy półpasiec. Preparat milgamma dobrze sprawdza się także w terapii polineuropatii wywołanej przez cukrzycę lub alkohol. Zapraszamy do zapoznania się ze wszystkimi korzyściami płynącymi z zastrzyków milgamma.

Witamina B1 – tiamina

Witamina B1 spełnia w ludzkim organizmie bardzo ważne funkcje. Przede wszystkim jest kofaktorem wielu reakcji enzymatycznych, które biorą udział w metabolizmie węglowodanów czy wytwarzaniu nukleotydów budujących DNA. Enzymy zależne od tiaminy warunkują między innymi katabolizm aminokwasów, wytwarzanie acetylo-CoA czy niektóre reakcje cyklu Krebsa. Pochodne tiaminy uczestniczą również w nieenzymatycznej regulacji enzymów komórkowych, a także w przekazywaniu impulsów nerwowych między neuronami.

Organizm człowieka nie jest zdolny do samodzielnego syntezowania witaminy B1, dlatego konieczne jest dostarczanie jej wraz z pożywieniem. Najbardziej bogate w tiaminę są produkty spożywcze wykonane z mąki pełnoziarnistej, a także zawierające otręby zbożowe. Dużą zawartością tej witaminy charakteryzuje się też mięso oraz nasiona roślin strączkowych. Zapotrzebowanie na tiaminę jest zmienne. Zależy ono nie tylko od płci i wieku, ale także od laktacji, używek, współistniejących chorób czy intensywnego wysiłku fizycznego. Łagodne niedobory powodują objawy obejmujące zaburzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego, układu sercowo-naczyniowego oraz przewodu pokarmowego. Duża awitaminoza tiaminy wywołana jest najczęściej przez przewlekłe nadużywanie alkoholu i może spowodować chorobę beri-beri, a także przyczynić się do rozwoju zespołu Wernickiego-Korsakowa. Na niedobory witaminy B1 szczególnie narażone są starsze osoby dotknięte przewlekłymi chorobami układu krążenia.

Witamina B6

Pod pojęciem witaminy B6 kryje się sześć bardzo podobnych do siebie związków – pirydoksyna, pirydoksal, pirydoksamina oraz ich fosforany. Witamina B6 pełni ważną rolę w funkcjonowaniu ponad 100 enzymów niezbędnych do zajścia kluczowych reakcji w organizmie. Od jej obecności zależy między innymi biosynteza hemoglobiny i aminokwasów czy metabolizm kwasów tłuszczowych. Obecność witaminy B6 warunkuje także powstawanie dwóch ważnych neuroprzekaźników: serotoniny i dopaminy, bez których nie jest możliwe prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Badania wykazały, że niedobory witaminy B6 u starszych osób są ściśle powiązane ze zwiększonym ryzykiem depresji.

Homocysteina to aminokwas siarkowy, którego podwyższone stężenie w organizmie wiąże się ze zwiększeniem ryzyka takich przypadłości jak: udar mózgu, zawał serca, zakrzepica żylna czy choroba wieńcowa. Okazuje się, że konwersja homocysteiny do nieszkodliwej cysteiny, również przebiega z wykorzystaniem enzymów zależnych od witaminy B6. Metabolizm homocysteiny zależy również od obecności kwasu foliowego i witaminy B12. Według publikacji naukowych, suplementacja tymi witaminami może stanowić dobrą prewencję chorób sercowo-naczyniowych. 

Witamina B12 – cyjanokobalamina

Witamina B12 jest niezbędna do prawidłowej funkcji syntazy metioninowej – enzymu, który uczestniczy w syntezie metioniny ze wspomnianej wcześniej homocysteiny. Metionina jest niezwykle ważnym aminokwasem, który pośrednio bierze udział w reakcjach metylacji białek oraz DNA. Cyjanokobalamina jest istotna dla ochrony tkanki mielinowej, która otacza neurony, a także bierze udział w biosyntezie neuroprzekaźników. Publikacje naukowe wskazują, że niedobór witaminy B12, a co za tym idzie – podwyższony poziom homocysteiny, jest związany ze zwiększonym ryzykiem demencji, w tym choroby Alzheimera. Inne badania opisują, że aż 30% pacjentów hospitalizowanych z powodu depresji, cierpi na braki witaminy B12. Niedobory tej witaminy zazwyczaj związane są z zanikowym zapaleniem żołądka, które może być wywołane przez zakażenie bakterią Helicobacter pylori bądź chorobę autoimmunologiczną – niedokrwistość Addisona-Biermera. Rzadsze powody niedoborów obejmują: celiakię, zespół złego wchłaniania, choroby trzustki, alkoholizm oraz AIDS.

Jak wskazują powyższe informacje – zastrzyki milgamma mogą być pomocne nie tylko w przypadkach uszkodzenia nerwów. Ten szybki i skuteczny sposób suplementacji może przyczynić się do obniżenia poziomu homocysteiny w organizmie, a co za tym idzie – do zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Witamina B6 oraz B12 uczestniczą w syntezie neuroprzekaźników, mogą więc stanowić prewencję depresji i schorzeń przebiegających z demencją, zwłaszcza u ludzi starszych.